Wybierz region

Wybierz miasto

    Miasta pobliskie

    Firmy w kategoriach

    Dodaj ocenę firmy

    Wyższe Seminarium Franciszkanów, Kraków, ul. Ojcowska 1, telefon

    tel:
    (12) 626 46 08
    e-mail:
    www:
    http://www.ofm.krakow.pl
    Zobacz na mapie

    Wyższe Seminarium Duchowne prowadzony jest w ramach Prowincji Matki Bożej Anielskiej Zakonu Braci Mniejszych w Polsce.

    W przyjmowaniu do Zakonu Prowincja kieruje się przepisami Prawa Kanonicznego, które w rozdziale III Księgi zatytułowanej Lud Boży, mówi:
    Kan. 641 - Prawo przyjmowania kandydatów do nowicjatu należy do wyższych przełożonych, zgodnie z własnym prawem.
    Kan. 642 - Przejęci czujną troską, przełożeni powinni przyjmować tylko tych, którzy, oprócz wymaganego wieku, mają zdrowie, odpowiedni charakter i wystarczające przymioty dojrzałości, konieczne do podjęcia życia właściwego danemu instytutowi. W razie potrzeby zdrowie, charakter i dojrzałość można stwierdzić również przy pomocy biegłych, z zachowaniem przepisu kan. 220[1].
    Kan. 643 - § 1. Nieważnie jest przyjęty do nowicjatu:
    1Ż kto nie ukończył jeszcze siedemnastu lat;
    2Ż małżonek w czasie trwania małżeństwa;
    3Ż kto jest aktualnie związany świętym węzłem z jakimś instytutem życia konsekrowanego albo przynależy do jakiegoś towarzystwa życia apostolskiego, z zachowaniem przepisu kan. 684[2];
    4Ż kto wstępuje do instytutu pod wpływem przymusu, ciężkiej bojaźni albo kto został przyjęty przez przełożonego działającego pod takim samym wpływem;
    5Ż kto zataił swoje włączenie do jakiegoś instytutu życia konsekrowanego lub stowarzyszenia życia apostolskiego.
    § 2. Własne prawo może ustanowić jeszcze inne przeszkody unieważniające przyjęcie lub dołączyć inne warunki.
    Kan. 644 - Przełożeni nie powinni przyjmować do nowicjatu duchownych diecezjalnych bez porozumienia się z własnym ich ordynariuszem, jak również obciążonych długiem, którego nie są w stanie spłacić.
    Kan. 645 - § 1. Przed przyjęciem do nowicjatu kandydaci powinni przedstawić świadectwo chrztu, bierzmowania oraz zaświadczenie o stanie wolnym.
    § 2. Gdy idzie o dopuszczenie duchownych albo tych, którzy byli już przyjęci do innego instytutu życia konsekrowanego, do stowarzyszenia życia apostolskiego albo do seminarium, to konieczne jest ponadto zaświadczenie odnośnego ordynariusza miejsca, wyższego przełożonego instytutu lub stowarzyszenia, bądź rektora seminarium.
    § 3. Własne prawo może się domagać jeszcze innych świadectw, stwierdzających wymaganą zdatność i wolność od przeszkód.
    § 4. Przełożeni mogą prosić o inne jeszcze informacje, nawet z zachowaniem tajemnicy, jeśli wyda się im to konieczne.














    Kategorie:
    Zgłoś nieaktualne dane